osiedle Urocze 11, 31-953 Kraków (Nowa Huta)
Wejście od strony ul. Żeromskiego

Święto Paschy – Pesach

Święto zostało ustanowione według Ksiąg Mojżeszowych Starego Testamentu: „Ten miesiąc będzie wam początkiem miesięcy, będzie wam pierwszym miesiącem roku” (Księga Wyjścia 12,2). To początek historii Izraela jako wolnego narodu wybranego przez Boga. W języku hebrajskim „pesach” oznacza: „omijać”, „przechodzić obok”.

Nazwa odnosi się do tego, co wydarzyło się w Egipcie kiedy Bóg zesłał dziesiątą plagę. Plagą tą była śmierć pierworodnych. Izraelici dostali szczególną instrukcję jak się przed nią uchronić. Od śmierci mogła uratować ich tylko krew niewinnego baranka. Każdy Hebrajczyk miał nią posmarować odrzwia i nadproża wejścia do swojego domu. Anioł śmierci omijał (pesach) tak oznaczone domy.

Życie pierworodnych zostało tam ocalone. Zabity baranek miał zostać spożyty przez całą rodzinę, która była gotowa do podróży, podróży ku wolności i spotkania z Bogiem. Obchodzimy to święto, ponieważ „Jest to rzeźna ofiara paschalna dla Pana, który omijał domy synów Izraela w Egipcie, gdy Egipcjanom zadawał ciosy, a domy nasze ochronił” (Księga Wyjścia 12,27).

Przestrzeganie Paschy stało się wymogiem wiecznym: „Przestrzegajcie tego święta przez wszystkie pokolenia jako ustanowienie wieczne” (Księga Wyjścia 23,15a); „Bacz, abyś w miesiącu Kłosów odprawiał Paschę dla Pana, Boga twego, gdyż w miesiącu Kłosów wyprowadził cię Pan, Bóg twój, z Egiptu w nocy” (Księga Powtórzonego Prawa 16,1).

To święto wyznaczyło też punkt w dziejach historii, w którym potomkowie Jakuba stali się narodem izraelskim – Narodem Wybranym. Zostali zjednoczeni wokół jednej obietnicy i jednego przymierza: „A który lud jest jak twój, jak Izrael, jedyny naród na ziemi, dla którego Bóg wyruszył, by go sobie wykupić jako lud, aby mu nadać imię i dokonać dla nich tych wielkich i strasznych rzeczy, wypędzając narody i ich bogów sprzed twojego ludu, który sobie wykupiłeś z Egiptu” (2 Samuela 7, 23).

Pascha to także wyzwolenie w sensie duchowym. Izraelici zostali uwolnieni przed duchową degradacją i pogrążeniem się w grzechu. Zależało to od ich wiary i posłuszeństwa Bożemu Słowu. Wtedy Bóg spotkał się indywidualnie z każdą rodziną i stworzył nową, szczególną więź między nimi. Każdy kto w tym wydarzeniu uczestniczył został zbawiony

Święto Paschy pozwala zrozumieć konieczność i istotę śmierci Mesjasza.

Pascha była zapowiedzią wyzwolenia z ciemności, grzechu i śmierci. Mesjasz Jezus umarł właśnie wtedy. Jego ostatni posiłek z uczniami to była wieczerza paschalna. Następnego dnia, w pierwszy dzień Paschy, wypełnił ją umierając na krzyżu: „Albowiem na naszą Wielkanoc jako baranek został ofiarowany Chrystus” (1 Kor. 5,7).

Baranek paschalny był zwiastunem jeszcze czystszego baranka – Baranka bez grzechu, który miał przyjść, aby wykupić człowieka od kary śmierci „Oto Baranek Boży,który gładzi grzech świata” (J 1,29). Jak wcześniej krew baranka paschalnego na odrzwiach ocaliła pierworodnych przed śmiercią, tak ofiara przelanej krwi Jezusa dzisiaj, chroni tylko tych, którzy zaufali Bogu i uwierzyli Mu.

Baranek paschalny miał być bez skazy. W Egipcie Bóg polecił, by baranek nie był krojony i by żadna jego kość nie została złamana. Miał zostać spożyty w całości wraz z chlebem bez kwasu. Wszyscy mieli być gotowi do drogi – przepasani pasem, z sandałami na nogach.

O Jezusie czytamy, że był doskonały i nikt nie mógł dowieść Mu grzechu (Ewangelia Jana 8,46), ponieważ go nie popełnił (1P 2,21); w czasie ukrzyżowania nie złamano Mu żadnej kości – mimo że było to powszechnie praktykowane (Ewangelia Jana 19,36).

Ofiara Jezusa jest całkowita i doskonała!

W Słowie Bożym grzech porównywany jest do kwasu. Aby przyjąć ofiarę Baranka musimy odrzucić wszelki grzech.

Mamy być gotowi do drogi, tam gdzie On nas poprowadzi.

Pascha w Egipcie była proroczą zapowiedzią ostatecznego uwolnienia, które dokonało się kiedy Mesjasz został przybity do krzyża. Jeszua ofiarowuje każdemu odkupienie, jeśli tylko zechcemy Mu zaufać i przyjąć Jego zapłatę za grzech. Każdy może pojednać się z Bogiem akceptując Jego doskonałą ofiarę.

Kiedy obserwuję jak cudownie Bóg przygotował i przeprowadził cały proces zbawienia człowieka to napawa mnie to uwielbieniem dla Jego mądrości. Niesamowita jest też wielowymiarowość Paschy, w kontekście narodu i jednostki.

Poprzez wieki Bóg przygotowywał moment, według mnie najważniejszy w historii świata. Zasłona w świątyni rozdarła się na dwoje, została otwarta droga do Miejsca Najświętszego . Tą drogą jest Jeszua – Mesjasz. Nie ma innej. Bóg zrobił wszystko, aby czyniąc zadość sprawiedliwości dać szansę ratunku każdemu. Jego miłosierdzie jest nad wszystkimi.

„A była już mniej więcej godzina szósta i ciemność zaległa całą ziemię aż do godziny dziewiątej, gdy zaćmiło się słońce; i rozdarła się zasłona świątyni na dwoje. A Jezus, zawoławszy wielkim głosem, rzekł: Ojcze, w ręce twoje polecam ducha mego. I powiedziawszy to, skonał” (Ewangelia Łukasza 23,44-46).

„Odpowiedział mu Jezus: Ja jestem droga i prawda, i żywot, nikt nie przychodzi do Ojca, tylko przeze mnie” (Ewangelia Jana 14,6).

„Ale co powiada Pismo? Blisko ciebie jest słowo, w ustach twoich i w sercu twoim; to znaczy, słowo wiary, które głosimy. Bo jeśli ustami swoimi wyznasz, że Jezus jest Panem, i uwierzysz w sercu swoim, że Bóg wzbudził go z martwych, zbawiony będziesz” (Rzymian 10,8).

Czytania na kolejne dni:
Pesach I
Wj 12,21-51
Lb 28,16-25
Joz 5,2-6,1-27

Pesach II
Kpł 22,26-23,44
Lb 28,16-25
2 Krl 23,1-9,21-25

Pesach III
Wj 13,1-16
Lb 28,19-25

Pesach IV
Wj 22,24-23,19
Lb 28,19-25

Pesach V
Wj 33,12-34,26
Lb 28,19-25
Ez 36,37-37,14

Pesach VI
Lb 9,1-14
Lb 28,19-25

PesachVII
Wj 13,17-15,26
Lb 28,19-25
2 Sm 22,1-5

Pesach VIII
Pwt 15,19-16,17
Lb 28,19-25
Iz 10,31-12,6

Shalom!
Agnieszka